Voettocht Nepal 2001

 Hallo Marga en Carola, jullie boodschap kwam twee maal binnen. Ik antwoord maar een keer! Het is nu zondagmiddag half zes. Het is al donker maar nog wel een lekker temperatuurtje. (ik loop nog zonder fleece-trui. Het zal straks wel wat kouder worden. Drie weken terug sliep ik nog onder een lakentje. Nu onder een deken, met daarbovenop mijn trui en mijn jas (zeker tegen de morgen) Ik heb geen zin om mijn slaapzak uit te pakken. Veel dingen lijken toch wel op Suriname hier: Het verkeer (links rijdend, toeterend, veel walm en stank), de huizen (zacht roze of geel, wonen op de eerste verdieping, watertank op het dak), de honden die overal rondlopen, het groen dat je overal in de stad ziet (bananenbomen, citrusbomen, bougainville, superafrikaantjes en enorme kerstrozen) en natuurlijk de staat van de wegen (vooral naar binnen zandwegen, de doorgaande wegen redelijk maar smal) Vanavond de laatste keer eten in Thamel. Morgen vijf uur op, half zes ontbijten en weg naar het vliegveld, waar ...

 Hoi Marloes, dank voor je hulp aan je moeder om haar berichtjes te versturen. Het is nu zaterdag 10 november. Gisteren in Bhaktapur geweest. Een prachtige historische  stad. Niet voor niets World Heritage. Voetgangersdomein. Vol met allerhand tempels en oude gebouwen.. Schilderachtige pleinen zoals het pottenbakkers plein. Dunbar Square. Op kleine pleinen ligt rijst op grote hopen en die wordt foor vrouwen gekeerd, terwijl anderen met rieten deksels waaien om het kaf van de rijst te scheiden. Mijn geld was bijna op omdat ik 10 dollar entree, 250 rps taxi en 1600 rps voor een Pashmina sjaal, 250 rps voor een yak t-shirt en nog het een en ander voor eten had betaald. Ik moet nog 1100 rps klaar houden voor de luchthaven belasting. Gelukkig lukte het me om te pinnen. Dat was me in Pokhara niet gelukt. Dus kan ik morgen nog iets leuks voor Marga kopen en toch nog een toetje bij het eten. Het internetten doe ik in Thamel. Het stikt hier echt van de internetcafés. Vandaag zijn we na...

 Hoi lieve papa, Ik heb besloten dat kopiëren en plakken net zo makkelijk gaat als een attachment mee sturen. Vandaar: Van Marga: Hai Fransje, dat was een ellende vanochtend. Carola had de auto mee en mijn jas ligt er nog in, met daarin mijn fietssleutel. Dus moest ik te voet aan het werk en dat viel erg mee. Nu ben ik net binnen en het begint te hozen. De voorzienigheid zorgt voor mij. En toch is het vreemd. De laatste tijd heb ik veel "huil". Misschien moet opoetje weer komen, maar die is eigenlijk op vakantie. Daardoor ben ik misschien wat labiel. Ik zal blij zijn als je er weer bent. Want ik mis mijn vriendje, die altijd naar mijn tories luistert. Op Beekvliet ligt mama Jet op sterven. Het gaat heel langzaam. Ze zijn daar niet zo scheutig met morfine en dat vertraagt de zaak erg. En nu is het elf uur 's avonds. Carola is eindelijk thuis. Dit was duidelijk een voorbeeld van "als je een vinger geeft dan ..." Ze zou eigenlijk al vanmorgen om 11 uur thuis zijn. ...

 Hoi, Carola en Marga en Marloes enzovoort, Boodschappen ontvangen. Ik ben nu in Kathmandu. In een wijk die Thamel heet. Internetten kun je hier voor 1 roepie per minuut. Thamel is de uitgaans- en shopping wijk van Kathmandu. Ik heb zojuist drie stoffen lampjes met design gekocht. Ik ga dadelijk mijn laatste travellercheque wisselen om verder nog wat souvenirs te kopen. Heel jammer is, dat je op de mooiste plaatsen, waar je wat wilt rondkijken constant wordt lastig gevallen door verkopers, die je van alles en nog wat willen verkopen: Ghurka messen, kettingen, Boeddhabeeldjes, fluitjes en tijgerbalsem, en maar niet weten van ophouden. Ook als je nee zegt. Morgen ga ik met Jos en Meetha naar Bhaktapur. Kees is dan al weer op weg naar Heeze. Hij was ook al eerder dan wij hier in Nepal. Ik mis jullie allemaal, maar ben binnenkort weer thuis. Ik heb de brief van jou nu echt ontvangen. Wat onverwacht, dat overlijden van Chris. Ben je daar nog bij betrokken geweest? Marga, veel kussen en ...

 Van Carola op 6 november  Hoi papa, wat fijn om weer iets van je te horen!! Had je antwoordberichtje beluisterd. Ook leuk, maar vind een berichtje via de mail toch leuker, omdat je dan meer kunt vertellen. Ik ben blij dat je het naar je zin hebt. Mijn tentamens gingen wel ok, behalve commercieel  calculeren, maar er is maar 20% die dat gehaald heeft  Als je terug komt woon ik nog steeds thuis. Ik ga pas per 1 december het huis in. Mama is het afgelopen weekend bij Marloes geweest, althans zondag. Was geloof ik wel gezellig. Woensdag gaat ze naar Marina. Je hoort wel, dat ze zich goed bezig houdt. Ze mist je wel heel erg hoor!! Ik heb afgelopen zaterdag open dag gehad op de Fontys en moest een voordracht geven. Ik heb van meerdere kanten te horen gekregen dat men vond dat ik erg goed kon presenteren. (joehoe!!!) Het roeien is nog steeds leuk, maar het wordt wel een beetje koud om nog buiten te roeien, dus gaan we alleen nog binnen op de roeiapparaten. Ik ga maar weer...

 Er ontbreken een aantal dagen in het verslag. Maar later vind ik wel deze e-mail wisseling. Wellicht vind ik de rest van het verslag nog eens. Maat hier volgt het laatste stuk van de reis aan de hand van een aantal e-mails. Zowel in Pokhara als in Kathmandu waren een groot aantal internetcafés waar je voor een klein aantal roepies computertijd kon kopen. Aan mijn jongste dochter Carola: Hoi Carola, het is nu 6 november hier 17:00u in Pokharta. Vanmiddag om half twee was de trektocht ineens voorbij. We klommen de laatste kilometers met zweet in de onderbroek maar genietend van de serene rust tussen rijstvelden in de omgeving van Bhiritanti en plotsklaps hoorden we het getoeter van talloze wilde busjes en stonden we ineens weer op het asfalt. We waren weer in de bewoonde wereld. In een uurtje bracht de klaarstaande bus ons weer terug naar de beschaving: Een in ons ogen prachtig hotel, Twin Peaks in het aan een prachtig meer met uitzicht op het Anapurnacomplex gelegen stadje Pokhara....

  Dinsdag 30 oktober 2001 Muktinath 3800 m naar Kagbeni 2800 m Ons was een rustige dag beloofd. We mochten uitslapen. Tot zeven uur. Na een goed ontbijt liepen we het stadje in om de heiligdommen te bewonderen van verschillende religies, waarom Muktinath beroemd is. Een Boeddhistische tempel met prachtige polychrome beelden van Boeddha en tempelwachters. Een Hindoe tempel gewijd aan Shiva. Tegen betaling zette de wachter een Tika op ons voorhoofd. Verder naar boven nog een Hindoe tempel. Langs de hele omtrek van de tempel honderd acht kraantjes waaruit heilig bronwater stroomde. Bedevaartgangers komen uit India gelopen, om hier een helend bad te nemen. Nog hoger, weer een Boeddhistische tempel. Schoenen uit. Twee jonge vrouwen laten ons binnen in het heiligdom. Ze hielden een kleed vast voor iets, wat vooreerst verborgen moest blijven. Toen we voldoende aandacht gaven, lieten ze het kleed zakken en kwamen er twee hokjes te voorschijn die met gaasdeurtjes waren afgesloten. Knie...

  Maandag 29 oktober 2001 Thorung Phedi 4450 m via Thorung La 5436 m naar Muktinath op 3800 m. Het is maandag. En dus gaan we de derde week van dit avontuur in. Vier uur in de morgen opstaan. Half vijf ontbijt. Vijf uur vertrek. Het is nog aardedonker als we op pad gaan. Ieder met een lampje op het voorhoofd. Van alle kanten zie je rijtjes lampjes langzaam de berg op bewegen. Op weg naar de pas. Lastig om met zo weinig zicht de juiste plekken te vinden om tussen grint en stenen je voeten neer te zetten. Het was ijzig koud. Maar daar hadden we ons op gekleed. Met thermo-ondergoed, meerdere lagen truien, wind werende jack en thinsulate muts en handschoenen. Behalve op rolsteentjes moesten we ook bedacht zijn op passages, die door bevriezing glad waren geworden. Na een half uurtje begon het langzaam licht te worden en krijgen we beter zicht op het voor ons liggende pad. Ik voelde me opgelucht. Dit deel van de tocht bleek minder angstig en moeizaam, dan ik me had voorgesteld. Om...

  Zondag 28 oktober 2001 van Yak Kharka 4036 m naar Thorung Pedi 4450 m Ondertussen zijn we 4550 meter al gepasseerd. Thorung Pedi ligt lager op 4450 meter. Maar om te acclimatiseren hebben we in de middag nog zo'n 200 meter verder geklommen in de richting van de pas. Daar hebben we wel drie kwartier zitten te bibberen in de kou. Omdat de zon al achter de bergkammen van de Anapurna was verdwenen. De tocht van vandaag was ons als licht aangekondigd, maar bleek toch behoorlijk inspannend. Puinhellingen, gletchers, en in de verte steeds de besneeuwde toppen van de Anapurna. Grillige bergwanden. Zo nu en dan een kudde yaks. Heel af en toe en pleisterplaats, waar men wat thee kon drinken, of een paardje of muildier kon huren. Vandaag hebben enkele leden van onze groep het moeilijker: Hoofdpijn, problemen met de ademhaling. Vooral diegenen, die te snel omhoog willen hebben problemen om hun ademhaling aan te passen. Wellicht het goede moment om wat meer over mijn reisgenoten te vertellen....

  Zaterdag 27 oktober 2001 van Manang 3500 meter naar Yak Kharka 4036 meter Weer op weg naar Thorung La. En weer overnachten we in een uitstekende lodge, het Langapurna Hotel). In deze gloednieuwe lodge worden we getrakteerd op appelgebak. (ook in Manang trouwens zagen we talrijke bakkers, die de lekkerste dingen verkochten) We zitten duidelijk in de regenschaduw van de Anapurna. Het landschap is bijna woestijnachtig, stoffig, en begroeid met doornenstruiken. Wat opvalt is de duidelijk zichtbare en hoorbare erosie. Enorme bergen puin. Grillige bergkammen, gebeeldhouwd door de voortdurende inwerking van wind, water en ijs. Diep uitgesleten beekdalen. En het constant geluid van naar beneden ratelende stenen. De lunch genieten we in de lodge. Mijn favoriete Nepalese lunch: noodle soup met uitgebreid knoflook. Je kunt natuurlijk ook kiezen voor uiensoep ef knoflooksoep. Om het lichaam zich te laten aanpassen aan de hoogtes van de komende dagen worden we na de lunch nog een flink ei...

  Vrijdag 26 oktober 2001 rustdag in Manang Ter voorbereiding van de klim, de komende dagen, naar het hoogste punt van de tocht, de Thorung La op meer dan 5400 meter gaan we de zegen halen, voor een goede afloop van de onderneming bij een oude lama, die met zijn vrouw in een grot woont in de buurt. Dus we vertrekken na het ontbijt voor de tocht over een smal geitenpaadje naar de grot op zo'n 4000 meter, waar de lama van de Gelugpa orde (monniken met de rode kap) al 35 jaar woont met zijn vrouw (respectievelijk 85 en 84 jaar oud) De tocht zelf blijkt een soort initiatie, een proef om te zien of je waardig bent om de komende inspanningen en gevaren te doorstaan. Een smal geitenpaadje langs onpeilbare afgronden, terwijl doornenstruiken je proberen terug te trekken. Bovengekomen wordt je overvallen door een geweldig uitzicht, als je weer om je heen durft te kijken: De met sneeuw bedekte Anapurna-range schittert in het zonlicht. En diep beneden het dal van de Marshandi in allerlei...

  Donderdag 25 oktober 2001 van Pisang 3250 meter naar Manang 3500 meter Er is vandaag de keuze tussen een hoge, meer inspanning vergende, en een wat gemakkelijkere lage route. Ik vind de lage route helemaal prima voor mij. Vishnu loopt met ons de lage route. Ons is naast mijn persoon Metha en Jos, maatje Ankie en Lysette. Veruit de mooiste etappe tot nog toe. Niet te inspannend. En prachtig zicht op de reuzen van het Anapurna massief. We bevinden ons in de hoge en droge Tibetaanse wereld achter de Anapurna's. De vallei is schaarser begroeid. Hooguit wat gerstvelden. We zien de 7900 meter hoge Anapurna II, de Anapurna III en IV, de Gangapurna en Roc Noir. Soms aardige vlakke stukken door beschaduwd naaldbomenbos, de bodem bezaaid met enorm grote dennenappels. Op de vlakke brede stukken van het dal zien we ruiters op kleine paardjes langs galopperen, als de verre echo van het leger van Kublai Khan. In Manang worden we verrast met een prachtige drie-persoons-kamer met eigen dou...

  Woensdag 24 oktober 2001 van Chame 2850 meter naar Pisang 3250 meter We passeren op deze dag de 3000 meter grens. Weer een mooie en niet te zware wandeling voor de boeg. Punktueel vertrokken om half acht, thee om half tien, lunch om half een en aankomst rond half drie. Hoe wonderlijk, dat iedere keer op het juiste moment een theehuis of restaurant opduikt. We lopen veelvuldig door gebieden met hoge naaldbomen. Maar ook vaak voetje voor voetje langs smalle paadjes steil omhoog langs gapende afgronden. Op die plekken, waar het gevaar van naar beneden storten het grootst is staat Vishnu aan de gevaarlijke kant om me aanwijzingen te geven. Bijvoorbeeld waar ik het best mijn voeten kan zetten, of met mijn stok steun kan vinden. We passeren de enorme granietwanden, die de Marshandi rivier dwingen naar het zuiden af te buigen. We komen tenslotte in de brede Manang-vallei in het noord-oosten. Het eerste dorp van die vallei is Pisang.  De grootste hoogte vandaag was 3400 meter. Ook...

  Dinsdag 23 oktober 2001 Bagarchap 2130 meter naar Chame 2850 meter We stijgen zo'n 700 meter en het wordt langzamerhand een stuk kouder. En tijdens het tweede deel van deze etappe, na de lunch, is een fleece-trui goed te hebben. Mijn gezondheid is goed. Het lopen gaat steeds beter. Links en rechts langs de route verschijnen steeds meer nieuw lodges. Met behulp van waterkracht wordt kennelijk lokaal elektriciteit opgewekt. Want langs de route verschijnt er een driefasige luchtleiding, die in de lodge te Chame de onvoorstelbare luxe van 2 lampjes en een stopcontact op te kamer levert. De lodge is zoals vrijwel alle gebouwen opgetrokken uit blokken natuursteen, dat hier natuurlijk in overvloed voor handen is. De route, die we vandaag liepen was prachtig. De reisleidster had voor de hoger gelegen route gekozen en niet voor de drukker belopen hoofdroute. Deze alternatieve route leidde afwisselend door schilderachtig loofbos met hoge met mos behangen woudreuzen en dan weer door naa...

  Maandag 22 oktober 2001 Tal 1700 meter naar Bagarchap 2130 meter Het wordt een vrij korte etappe. We vertrekken om half acht en zullen om half een al op de plaats van bestemming zijn. Ik heb inderdaad een stuk beter geslapen dan de afgelopen nachten. We gaan al vroeg naar bed. Tussen acht uur en half negen. Veel meer kun je toch al niet doen. Geen radio of TV. Soms zelfs geen licht. In het hotel gister, kregen we een kaarsje mee naar de kamer. Het ontbijt was goed: Muesli met warme melk en cornbread met jam. Vandaag zagen we de eerste besneeuwde toppen. Rechts de Manislau en bij onze aankomst bij onze lodge plotseling vooruit de Anapurna II. Het zoeken van de juiste stapstenen, het je bij een afdaling bewegen, alsof je in je broek gepoept hebt, en je voeten recht vooruit zetten om het meeste profijt te hebben van de profielzolen, kost allemaal steeds minder moeite. Vandaag de stokken vrijwel niet gebruikt. Geeft me meer gevoel van zekerheid dan het werken met die stokken. Ik l...

  Zondag 21 oktober Syange 1130 meter naar Tal 1700 meter We slapen in een kleine lodge vlak naast de rivier. Smalle stapelbedjes in houten kamertjes. Het hotelletje staat vlak naast de Marshandi rivier, vlak bij waar het wandelpad een rechte hoek maakt om via de brug aan de andere zijde van de rivier de weg naar Manang te vervolgen. Als ik 's nachts naar het toilet moet, moet ik eerst mijn koplampje onder mijn kussen zoeken, aandoen en op mijn voorhoofd plaatsen, daarna voorzichtig het trapje af, zonder mijn maatje te storen, die in het onderste bed slaapt, zonder al te veel lawaai te maken het hotelletje verlaten door de piepende voordeur. Dan links af naar de rivieroever, waar ik op een balk kon gaan zitten, die boven de rivier hing, waarna ik mijn behoefte de rivier in kon laten lopen. Ondertussen luisterend naar de rustgevende geluiden van de natuur. Het ritselen van insecten en ander ongedierte, het geluid van de rivier onder mij. Het gesnurk van mijn reisgenoten vanuit de...

  Zaterdag 20 oktober 2001 van Bhulbhule 830 meter naar Syange 1130 meter Ik ben te moe om uitgebreid verslag te doen van deze etappe. Het was een zware dag. Door het op en af met tenslotte een hoogtewinst van 300 meter. Maar meer nog door de vochtige warmte, die maakte dat in de kortste keren al mijn kleren drijfnat waren van het zweet. Het valt niet mee om dat met drinken bij te houden. Het dagschema ziet er deze, en komende dagen, een beetje als volgt uit: Een uur klimmen, kwartiertje theepauze. Anderhalf uur klimmen, lunch. Weer een uur klimmen, kwartiertje theepauze. Anderhalf a twee uur lopen, aankomst bij ons onderkomen voor de nacht. Verschillende malen steken we Marshandi rivier over via de wiebelende en wobbelende hangbruggen. Het is zaak je wandelrithme aan te passen aan de golfbeweging van de brug.. Veel energie gaat zitten in het toepassen van de goede looptechniek. Voeten recht vooruit bij het dalen, om zo de meeste wrijvingsweerstand te hebben en niet weg te sc...

Vrijdag 19 oktober 2001 Besi Sahar naar Bhulbhule (van 76 0m naar 830m) De trektocht is begonnen. Niet veel geslapen, want vroeg in de morgen, de zon was nog niet op, werden we gewekt door vrouwengezang buiten op straat. Een groepje vrouwen trekt zingend door de hoofdstraat van Besi Sahar. Ashanti, een keerzang tussen een voorzangeres en de rest van de groep. Langzaam zwelt het geluid aan en sterft daarna weer langzaam weg. Als de koorzang, begeleid door het getjingeltjangel van belletjes en cymbaaltjes weer sterker wordt worden ook een aantal reisgenoten wakker, laten zich uit bed rollen en snellen gewapend met hun camera naar het raam om in het prille ochtendlicht wat opnamen van het spektakel te maken. Om acht uur, na een goed ontbijt, en nog wat inkopen te hebben gedaan, staan we klaar om aan het avontuur te beginnen. Onze plunjezakken liggen gereed om door de dragers naar onze bestemming voor vanavond getransporteerd te worden. En wij hobbelen de eerste meters achter onze gi...

  Donderdag 18 oktober 2001 Kathmandu naar Besi Sahar (hoogte 760 meter) 's Morgens in alle vroegte op voor een busreis van zo'n acht uur naar het beginpunt van onze trektocht rond het Anapurna-complex. Voor vertrek werden eerst onze plunjezakken, die door dragers moeten worden vervoerd, gewogen. Elke plunjezak mag hooguit vijftien kilo wegen. De rest moet je zelf sjouwen of achterlaten in het hotel in Kathmandu. Na het ontbijt staan twee busjes klaar voor onze groep, de lokale gids Suriya en hulpgidsen Vishnu en Niralama, en de dragers, jonge studenten, die op deze manier een centje bijverdienen, om hun studie te betalen. Tijdens de busreis kijken we onze ogen uit over het schitterende afwisselende landschap van hoge heuvels en diepe dalen met in de verte de besneeuwde toppen van de Himalaya. Onder andere de Ganesh Himal, Lamjung Himal en de Anapurna. We dalen naar 400 meter en rijden langs de Trisulirivier. Beneden ons zagen we rafters de onstuimige rivier afzakken. Bij ...

  Woensdag 17 oktober 2001 Kathmandu Amar's Hotel is een keurig hotel gelegen in een rustige woonwijk even buiten het touristengedruis van Thamel en “Freakstreet” en toch maar een kwartier lopen van Durbar Square en Hanuman Doka. Alle kamers voorzien van douche en toilet! Ik heb vannacht, zoals eerder vermeld, gedeeld met Kees van Berkel. Hij werkt op het NatLab, het Natuurkundig Laboratorium van N.V. Philips in Waalre en doet onderzoek op het gebied van microchip architectuur. Niet zo best geslapen. Kees ging er om kwart voor vier al uit. Hij wilde per se de zonsopgang bewonderen op een bepaalde heuvel met uitzicht over Kathmandu en had daarvoor een taxi besteld en een extra vroeg ontbijt. Daarna hielden geluiden me wakker, die ik kende van mijn tijd in Suriname: Een wachter, die zijn ronde doet door de wijk, en daarbij begeleid wordt door een koor van blaffende honden, die het erf van hun baasje bewaken. Na het ontbijt, tijd voor een ochtendwandeling. Zo'n drie kwartie...

  Dinsdag 16 oktober 2001 Van Londen Heathrow via Doha naar Katmandu Qatar Airways vliegt met moderne vliegtuigen met platte videoschermen. De stoelen wel kort op elkaar. Regelmatig zien we een kaart geprojecteerd, waarop te zien is waar we ons bevinden. Ook verschijnt regelmatig het bovenaanzicht van een vliegtuig, met daarop een pijl, die niet het geografisch noorden aanduidt, maar de richting van Mekka. Handig, voor als je je gebed wil doen, en je weet in het vliegtuig de richting naar Mekka niet te vinden. De stewardessen spreken engels en arabisch, maar zijn niet afkomstig van Qatar, maar van India, de Filipijnen of China. Doha blijkt een super modern vliegveld te hebben met een prachtig nieuw stationsgebouw met luxe lounges en taxfree-shops. De winkelhouders staan gereed om duizenden klanten te ontvangen, om hun dure snuisterijen en parfums te verkopen. Maar jammer genoeg komen er dagelijks maar enkele vluchten aan, en dan meestal nog vooral met passagiers op doorreis. ...

  Maandag 15 oktober 2001 Londen Heathrow Airport Maandag We zijn ondwerweg. We, dat is een klein groepje, dat nog bestaat uit Gerrit en Jannie, een ouder stel uit de Meern, Masha en Bianca, een volgens mij lesbisch stelletje van zo'n jaar of vijfentwintig en Ankie en Mark, die een drie weekse verkorte versie van de tocht doen. Een roerend en langdurig afscheid van vrouw en kinderen op Schiphol. Vrouw Marga en jongste dochter Carola hadden me met de auto weggebracht vanuit mijn woonplaats Sint Michielsgestel. Oudste dochter Marloes had zich vanuit Leiden bij hen gevoegd. Het was een prachtige herfstdag, alleen overschaduwd door in de lucht hangende dreigingen van terroristische aanslagen, ontsproten uit het brein van Osama Ben Laden dan wel Sadam Hoesein. De westerse wereld vraagt zich af, hoe zich te beschermen tegen brieven, gevuld met miltvuurbacteriën, of vliegtuigen, die met passagiers en al tegen wolkenkrabbers te pletter worden gevlogen.Tot voor kort alleen onderwerpen...