Zaterdag 20 oktober 2001 van Bhulbhule 830 meter naar Syange 1130 meter
Ik ben te moe om uitgebreid verslag te doen van deze etappe.
Het was een zware dag. Door het op en af met tenslotte een hoogtewinst van 300 meter. Maar meer nog door de vochtige warmte, die maakte dat in de kortste keren al mijn kleren drijfnat waren van het zweet. Het valt niet mee om dat met drinken bij te houden. Het dagschema ziet er deze, en komende dagen, een beetje als volgt uit: Een uur klimmen, kwartiertje theepauze. Anderhalf uur klimmen, lunch. Weer een uur klimmen, kwartiertje theepauze. Anderhalf a twee uur lopen, aankomst bij ons onderkomen voor de nacht.
Verschillende malen steken we Marshandi rivier over via de wiebelende en wobbelende hangbruggen. Het is zaak je wandelrithme aan te passen aan de golfbeweging van de brug.. Veel energie gaat zitten in het toepassen van de goede looptechniek. Voeten recht vooruit bij het dalen, om zo de meeste wrijvingsweerstand te hebben en niet weg te schuiven. Bij het stijgen wat voorovergebogen lopen om in balans te blijven. (een paar maal kieper ik bijna achterover, als ik een me opricht om een tegemoet komende Nepalees met een vriendelijk “Namasté” wil groeten).
Ik heb mijn loopstokken uitgeschroefd. Nu oefenen in het gebruik, voor als het straks echt nodig mocht zijn. Wordt het lastig, dan duikt hoofdgids Surya uit het niets op om me met een duwtje de goede kant op bij te sturen. Het lijkt me een briljant idee om de onderste helft van mijn afritsbroek af te ritsen, en omdat de halve broekspijpen niet over mijn wandelschoenen heen uitgetrokken kunnen worden maar te laten hangen. Dat leidde bijna tot een voortijdig einde van het wandelavontuur, toen de pijp aan mijn ene been meende zich te moeten vasthaken aan de veterhaken aan de wandelschoen aan mijn andere been. Agnes, onze alerte reisleidster, kon nog net verhinderen dat ik de afgrond in stortte. De pijpen maar weer snel opgehesen en vastgeritst aan de rest van de broek.
Vermeldenswaard is nog, dat 's avonds bleek dat ik zo gezweet had, dat ook het leren tasje, dat ik om mijn hals droeg en waarin ik een deel van mijn geld had opgeborgen, helemaal doordrenkt was, waardoor alle papiergeld ook vochtig was geworden en de bruine kleur van het tasje had aangenomen. Gelukkig bleek dat later geen invloed te hebben gehad op hun waarde als wettig betaalmiddel.
Over het eten tijdens de tocht valt het volgende te zeggen:
De lunch bestaat meestal uit noedelsoep met een genereuze hoeveelheid knoflook.
Tijdens het diner krijgen we momo's, een soort Tibetaanse pasteitjes, voorgeschoteld, maar ook Nassi en egg-rolls.
Het ontbijt wordt gevormd door tibetaans brood met jam, muesli met warme melk.
Uitgaven 20 oktober:
2 fles water 80 Rps
Diner en ontbijt Syange 350 Rps
thee 50 Rps
Reacties
Een reactie posten