Woensdag 24 oktober 2001 van Chame 2850 meter naar Pisang 3250 meter
We passeren op deze dag de 3000 meter grens. Weer een mooie en niet te zware wandeling voor de boeg. Punktueel vertrokken om half acht, thee om half tien, lunch om half een en aankomst rond half drie. Hoe wonderlijk, dat iedere keer op het juiste moment een theehuis of restaurant opduikt. We lopen veelvuldig door gebieden met hoge naaldbomen. Maar ook vaak voetje voor voetje langs smalle paadjes steil omhoog langs gapende afgronden. Op die plekken, waar het gevaar van naar beneden storten het grootst is staat Vishnu aan de gevaarlijke kant om me aanwijzingen te geven. Bijvoorbeeld waar ik het best mijn voeten kan zetten, of met mijn stok steun kan vinden. We passeren de enorme granietwanden, die de Marshandi rivier dwingen naar het zuiden af te buigen. We komen tenslotte in de brede Manang-vallei in het noord-oosten.
Het eerste dorp van die vallei is Pisang. De grootste hoogte vandaag was 3400 meter. Ook de lodge in Pisang is weer prima. (eigenlijk is elke lodge, in vergelijking met die in Bhulbhule, prima tot buitengewoon) De kamer is iets smaller dan die in Chame. Er zijn stopcontacten en een spaarlamp. Maar jammer genoeg nog even geen stroom. We gaan nog even naar Pisang zelf dat zo'n 150 meter hoger ligt dan de lodge. Een schilderachtig plaatsje tegen de berghelling aangeplakt. Met een prachtig zicht op Anapurna II De huizen zijn gebouwd van op elkaar gestapelde stenen.
In de Gompa is juist een gebedsdienst gaande. Monniken zingen en reciteren, slaan op trommels en blazen op grote schelpen.
Ik zit voor de tempel met uitzicht op een klein pleintje. Twee in donkere kleding gestoken vrouwen zijn doende eten en drinken klaar te maken, dat met enige regelmaat naar binnen in de tempel wordt gebracht. En even later wordt het restant door een monnik weer naar buiten gebracht. Op een gegeven ogenblik kwamen die vrouwen op me toe en boden me een stukje roti met een stukje appel aan. Ik had niet het idee, dat ik deze vriendelijk aangeboden gave kon weigeren op te eten. Maar later terug in de lodge, nam ik voor alle zekerheid een aantal norit-tabletten in. Alle waarschuwingen van de GGD, over de mogelijke kwalijke gevolgen van besmettingen met onvriendelijke bacteriën gedachtig. En voor het slapen gaan nog maar een paar.
Reacties
Een reactie posten