Pokhara 6 november 2001

 Dinsdag 23 oktober 2001 Bagarchap 2130 meter naar Chame 2850 meter

We stijgen zo'n 700 meter en het wordt langzamerhand een stuk kouder. En tijdens het tweede deel van deze etappe, na de lunch, is een fleece-trui goed te hebben. Mijn gezondheid is goed. Het lopen gaat steeds beter. Links en rechts langs de route verschijnen steeds meer nieuw lodges. Met behulp van waterkracht wordt kennelijk lokaal elektriciteit opgewekt. Want langs de route verschijnt er een driefasige luchtleiding, die in de lodge te Chame de onvoorstelbare luxe van 2 lampjes en een stopcontact op te kamer levert.

De lodge is zoals vrijwel alle gebouwen opgetrokken uit blokken natuursteen, dat hier natuurlijk in overvloed voor handen is.

De route, die we vandaag liepen was prachtig. De reisleidster had voor de hoger gelegen route gekozen en niet voor de drukker belopen hoofdroute. Deze alternatieve route leidde afwisselend door schilderachtig loofbos met hoge met mos behangen woudreuzen en dan weer door naaldbos. Soms is het pad niet meer dan een smalle richel langs een afgrond van enkele honderden meters. Niet te veel aan denken, terwijl je voetje voor voetje voorzichtig schuifelend een weg zoekt langs de gladde rotswand. Trappen met ongelijke treden wisselen af met hellingen van zand of wegrollende kiezelstenen. Elke hindernis overwinnend, rustig, bedachtzaam, gefocust, stap voor stap. Wordt het steiler, kleinere stapjes. Vlakt het weer wat af, grotere stappen. Bij elk dorpje dat we doorkomen, aan de ingang een fraaie toegangspoort en een rij gebedsmolens, die we plichtsgetrouw in beweging brengen. En daarna worden we steevast begroet door kleine jongetjes en meisjes met snottebellen. Schattig om te zien. Maar na het vriendelijke “Namasté” volgt meteen de vraag naar balpennen of snoepjes.

Even nog over gisteravond in Bagarchap. Onze hulpgids Niralama verzorgde na het avondeten een dansdemonstratie. Hij had wat cassettebandjes meegebracht met muziek uit zijn geboortestreek Langtang. Na een kwartiertje winkelen met de aanwezige stereo-installatie lukte het om het gewenste geluid aan de apparatuur te ontlokken en kon de dansshow beginnen. Eerst Niralama zelf, daarna een van de oudere dragers, waarna een voor een de dames van ons gezelschap werden uitgenodigd aan het spektakel deel te nemen. Vishnu bleek een echte charmeur.

Sangso Guesthouse, waar we vandaag verblijven is een prima accomodatie: Brede bedden, toilet op de verdieping. We zijn ondertussen zo'n 2000 meter boven het startniveau, en dus is het ook zo'n 14 graden koeler dan toen we aan de trektocht begonnen.

Mijn slaapmaatje is vrijwel vanaf het begin van de tocht Cees van Berkel, die, ik vermeldde het al eerder, bij het Philips Natlab onderzoek doet naar de mogelijkheden om meer schakelingen op een kleiner oppervlak op een chip te krijgen. En daarbij het probleem op te lossen van de afvoer van de geproduceerde warmte. Ter ontspanning heeft hij op deze reis boeken meegenomen over de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van de quantummechanica, zoals de string theorie.

Mijn wandelmaatje echter is Ankie. Ankie komt samen met haar vriend Mark uit Waalwijk. Wat bergervaring en wandelvaardigheid komen Ankie en ik aardig overeen. Daarom tref je ons vaak samen aan, nog heftig ploeterend om een steile helling te overmeesteren, terwijl de rest van de ploeg al boven staat uit te hijgen.

In Chame was gelegenheid om internationaal te bellen. Drie minuten naar Nederland voor 24 Nfl. Cees belde met zijn vrouw. Tot nog toe vergeefs. Maar vanavond heeft hij geluk. Ik bedacht dat een deel van het probleem wordt veroorzaakt door het tijdverschil. Zes uur in de avond hier in Nepal betekent twee uur in de middag in Nederland.