Zaterdag 27 oktober 2001 van Manang 3500 meter naar Yak Kharka 4036 meter

Weer op weg naar Thorung La. En weer overnachten we in een uitstekende lodge, het Langapurna Hotel). In deze gloednieuwe lodge worden we getrakteerd op appelgebak. (ook in Manang trouwens zagen we talrijke bakkers, die de lekkerste dingen verkochten)

We zitten duidelijk in de regenschaduw van de Anapurna. Het landschap is bijna woestijnachtig, stoffig, en begroeid met doornenstruiken. Wat opvalt is de duidelijk zichtbare en hoorbare erosie. Enorme bergen puin. Grillige bergkammen, gebeeldhouwd door de voortdurende inwerking van wind, water en ijs. Diep uitgesleten beekdalen. En het constant geluid van naar beneden ratelende stenen.

De lunch genieten we in de lodge. Mijn favoriete Nepalese lunch: noodle soup met uitgebreid knoflook. Je kunt natuurlijk ook kiezen voor uiensoep ef knoflooksoep.

Om het lichaam zich te laten aanpassen aan de hoogtes van de komende dagen worden we na de lunch nog een flink eind de berg opgejaagd om daar een uur of zo wat rond te hangen.

Terug in het hotel worden we weer beloond met appelgebak en thee.

We zitten met elkaar rond een grote vierkante tafel. Aan de tafelrand was een soort deken bevestigd, die neerhing tot de grond. De bedoeling daarvan werd duidelijk toen een personeelslid van de lodge een stoof met hete kolen onder de tafel zette, en ons beduidde, de deken over onze knieën te trekken. Binnen enkele minuten hadden we geroosterde pootjes.

Ik heb mijn laatste filmrolletje in mijn toestel gedaan. Ik heb opnamen gemaakt van enkele yaks en van een adelaar. Nieuwe filmrolletjes, maar ook baden en verschonen moeten maar wachten tot we over de Thorung La heen zijn. Douche en toilet zijn op de gang. En bovendien heeft de douche alleen ijskoud water.

Over mijn gezondheid mag ik nog steeds niet klagen. Geen diarree of hoofdpijn. Geen blaren of andere voetproblemen. De knieën houden het goed. Vooral vanwege een betere looptechniek en de blauwe brace aan mijn linker knie. De brace van hansasport gebruik ik niet, omdat die toch teveel afknelt. De rechterknie houdt zich oerigens goed. Mijn rechter enkel heb ik vandaag kennelijk wa overbelast. Die moet ik voor het slapengaan wat verwennen met tantum. En de voeten insmeren met voeten gel.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Pokhara 6 november 2001

Kathmandu 8 november 2001